Malo mjesta na Balkanu može se mjeriti sa sirovom veličanstvenošću Žabljaka i Nacionalnog parka Durmitor. Smješten na 1.456 metara nadmorske visine, Žabljak nosi titulu najvišeg grada na Balkanu — malo naselje od oko 2.000 stanovnika koje služi kao kapija jednog od posljednjih zaista divljih planinskih pejzaža Evrope. Krečnjački vrhovi paraju horizont, glacijalna jezera svjetlucaju u nevjerovatno dubokim nijansama plave i zelene, a rijeka Tara urezala je kanjon tako dubok da se može mjeriti i sa samim Grand Canyonom.
Bilo da dolazite zbog skijanja zimi, planinarenja ljeti ili jednostavno da udahnete vazduh koji djeluje netaknuto bilo kakvim gradom, Žabljak u Crnoj Gori pruža doživljaj koji ostaje s vama dugo nakon odlaska. Ovaj vodič obuhvata sve što vam je potrebno za planiranje putovanja — od staza i raftinga do toga gdje pojesti obilnu planinsku hranu i gdje se odmoriti nakon dana provedenog iznad oblaka.
Sadržaj
- O Žabljaku
- Nacionalni park Durmitor
- Crno jezero
- Planinarske staze
- Kanjon rijeke Tare
- Skijanje na Žabljaku
- Ostale aktivnosti
- Gdje jesti
- Gdje odsjesti
- Jednodnevni izleti sa Žabljaka
- Kako doći
- Praktični savjeti
O Žabljaku
Žabljak nije mjesto koje vas po dolasku zatekne svojom veličinom ili spektaklom. To je kompaktan planinski grad — skup hotela, restorana i drvenih kuća okupljenih na visokoj zaravni u sjeverozapadnoj Crnoj Gori. No, ono što mu nedostaje u urbanoj raskoši, nadoknađuje okruženjem. U svakom pravcu, nazubljeni krečnjački zubi durmitorskog masiva uzdižu se iznad tamnih šuma smrče i bora.
Na 1.456 metara, Žabljak je zvanično najviši grad na Balkanu. Ta visina oblikuje sve — klimu, kulturu, hranu i ritam svakodnevnog života. Zime su duge i hladne, sa obilnim snijegom koji prekriva zaravan od novembra do aprila. Ljeta su prijatno svježa čak i kada se crnogorska obala kuha na 35 stepeni. Zbog toga je Žabljak istinska cjelogodišnja destinacija, nešto čime se može pohvaliti malo planinskih gradova u regiji.
Stalno stanovništvo kreće se oko 2.000, mada se brojke povećavaju tokom ljetne planinarske sezone i zimskih skijaških mjeseci. Ovdje nećete naći luksuzne rizorte ni međunarodne lance. Ono što ćete naći jeste autentično planinsko gostoprimstvo, izdašne porcije jagnjetine i palente te ritam života koji vas podstiče da usporite.
Vijekovima je visoka zaravan služila kao ljetni pašnjak za polunomadske stočarske zajednice sjeverne Crne Gore. Pastiri bi svakog proljeća tjerali svoja stada iz riječnih dolina i tople mjesece provodili u privremenim naseljima zvanim katuni, što je tradicija koja je oblikovala karakter i identitet ovog kraja. Sam grad počeo je dobijati svoj moderni oblik tek u 20. vijeku, rastući kao regionalni centar i, na kraju, kao baza za istraživanje Durmitora. Danas funkcioniše gotovo isključivo kao kapija nacionalnog parka, čija granica leži svega nekoliko minuta hoda od centra.
Nacionalni park Durmitor
Nacionalni park Durmitor jedno je od onih rijetkih mjesta gdje superlativi djeluju zasluženo. Uvršten na UNESCO-vu listu svjetske baštine 1980. godine, park pokriva otprilike 390 kvadratnih kilometara visokoplaninskog terena. Unutar tog područja: 48 vrhova viših od 2.000 metara, 18 glacijalnih jezera koja se lokalno nazivaju "gorske oči", guste prašume, alpski pašnjaci i najdublji riječni kanjon u Evropi.
Geologija je pretežno krečnjak i dolomit, oblikovani glacijalnim i kraškim procesima u pejzaž dramatičnih kontrasta — okomite litice i blagi valoviti pašnjaci, duboke vrtače i prostrane zaravni, skrivene pećine i otvoreni grebeni. Park leži na spoju mediteranske i kontinentalne klimatske zone, što proizvodi izvanredan biodiverzitet. Ovdje je zabilježeno preko 1.300 biljnih vrsta, uključujući i nekoliko endemskih za Dinaride.
Životinjski svijet uključuje mrke medvjede, vukove, divokoze, divlje svinje i orlove. Divokoze se često uočavaju na višim grebenima, a suri orlovi kruže iznad rubova kanjona impresivnom redovnošću. Sastojine prastarog crnog bora na višim nadmorskim visinama spadaju među ekološki najznačajnije šume južne Evrope.
Ulaznica za park je skromna i ide na održavanje staza, patrole rendžera i zaštitu prirode. Moraćete je platiti da biste pristupili Crnom jezeru i većini glavnih polazišta staza, a karte se mogu nabaviti na ulaznim kućicama u blizini Žabljaka.
Crno jezero
Ako Durmitor ima jednu prepoznatljivu sliku, to je Crno jezero. Smješteno u glacijalnom basenu na otprilike 25 minuta hoda od centra Žabljaka, Crno jezero je najveće i najposjećenije od 18 glacijalnih jezera u parku. Ime potiče od tamnog izgleda vode, koja odražava gustu četinarsku šumu i impozantnu masu vrha Međed (2.287 m) koji se uzdiže neposredno iza njega.
Jezero je zapravo dvije povezane vodene cjeline — Veliko jezero i Malo jezero — spojene uskim tjesnacem koji u kasno ljeto može presušiti. Zajedno se prostiru oko 1.200 metara, sa dubinama koje dosežu 49 metara.
Dobro održavana pješačka staza dužine oko 3,5 kilometara obilazi cijelo jezero. Put je uglavnom ravan i pogodan za sve nivoe kondicije, uključujući porodice sa djecom. Predvidite oko sat vremena za opušten obilazak, a više ako se često zaustavljate radi fotografisanja — a hoćete, jer odrazi Međeda u mirnoj jutarnjoj vodi predstavljaju upravo ono što vam pomaže da shvatite zašto ljudi sa sobom nose fotoaparate.
Najbolje vrijeme za posjetu Crnom jezeru je rano jutro, prije nego što stignu turističke grupe i dok je površina vode još staklasto mirna. Tokom ljetnih mjeseci, mještani i posjetioci kupaju se u jezeru, mada temperatura vode rijetko prelazi ono što bih velikodušno opisao kao osvježavajuće. Kod ulaza u jezero nalazi se mali kafić za kafu ili hladno piće, ali preporučujem da ponesete vlastitu vodu i grickalice za piknik na obali.
Zimi se Crno jezero zaledi do dna, a okolne staze postaju rute za skijaško trčanje i krpljanje. Pejzaž se potpuno preobražava — ono što je bilo zeleno i odražavajuće postaje bijelo i tiho, uz jedini zvuk snijega pod vašim čizmama.
Planinarske staze
Durmitor je, prije svega, planinarska planina. Park nudi staze koje sežu od blagih šetnji uz jezera do zahtjevnih cjelodnevnih uspona na vrhove preko izloženih krečnjačkih grebena.
Bobotov kuk (2.522 m) — najviši vrh
Kruna Durmitora. Očekujte 6 do 8 sati za povratno putovanje od polazišta na prevoju Sedlo, dostupnom autom ili taksijem sa Žabljaka. Staza se penje kroz alpske pašnjake prije nego što uđe u goli kraški krečnjak. Završni prilaz uključuje lagano penjanje uz pomoć ruku — nije potrebna tehnička oprema, ali su čvrste čizme i hladnokrvnost pred umjerenom izloženošću neophodni. Sa vrha se za vedrog dana vidi cijeli durmitorski masiv, dolje u kanjon Tare, a ponekad i sve do Jadrana.
Težina: naporno. Dužina: ~12 km povratno. Visinska razlika: ~1.100 m. Najbolje vrijeme: kraj juna do septembra.
Ledena pećina
Pećina na otprilike 2.040 metara koja sadrži stalne ledene formacije tokom cijele godine. Pješačenje od prevoja Sedlo traje oko 2 sata u jednom pravcu, umjereno zahtjevno. Unutra ćete naći ledene stalagmite i stalaktite čak i usred ljeta. Ponesite čeonu lampu i tople slojeve odjeće.
Težina: umjereno. Dužina: ~8 km povratno. Visinska razlika: ~500 m.
Staza do Škrčkih jezera
Prelijepo planinarenje srednje težine do jednog od udaljenijih glacijalnih jezera Durmitora, smještenog u dramatičnom cirku okruženom visokim liticama. Staza prolazi kroz pašnjake prekrivene divljim cvijećem u junu i julu — mirnija alternativa Crnom jezeru sa snažnijim osjećajem samoće u divljini.
Težina: umjereno. Dužina: ~10 km povratno. Visinska razlika: ~600 m.
Zminje jezero i Jablan jezero
Dva manja glacijalna jezera koja čine odlične poludnevne ture sa Žabljaka. Zminje jezero mirno je mjesto okruženo šumom, dok Jablan jezero nudi otvorene poglede na pašnjake sa durmitorskim vrhovima kao kulisom. Oba su dostupna dobro označenim stazama u blizini grada ili ulaza za Crno jezero.
Težina: lako do umjereno. Dužina: 4-8 km povratno. Visinska razlika: minimalna do umjerena.
Savjeti za planinarenje
- Oznake staza: uglavnom dobro označene crveno-bijelim markacijama. Svejedno ponesite topografsku kartu — mobilni signal nepouzdan je na mnogim rutama.
- Vrijeme: planinsko vrijeme mijenja se naglo. Grmljavinske oluje razvijaju se za sat vremena tokom ljetnih popodneva. Uvijek ponesite vodootporni sloj i topli srednji sloj odjeće.
- Voda: za duža planinarenja ponesite najmanje 2 litre po osobi.
- Obuća: čvrste planinarske čizme sa podrškom za gležanj neophodne su izvan kruga oko Crnog jezera.
- Krenite rano: za uspone na vrhove, ciljajte na prve zrake svjetla kako biste izbjegli popodnevne oluje.
Kanjon rijeke Tare
Kanjon rijeke Tare najdublji je u Evropi. Na svojoj najdramatičnijoj tački, zidovi se obrušavaju 1.300 metara od ruba do rijeke, što ga čini drugim najdubljim kanjonom na svijetu, odmah iza Grand Canyona. Kanjon se proteže 82 kilometra, a rijeka Tara teče kristalno bistra — toliko čista da je pitka iz izvora u svojim gornjim tokovima.
Most Đurđevića Tara
Najpristupačnija vidikovac je most Đurđevića Tara, elegantni betonski luk dovršen 1940. godine. Uzdižući se 172 metra iznad rijeke, most premošćuje 365 metara i nudi vrtoglave poglede u zelene dubine kanjona. To je jedan od najfotografisanijih obilježja Crne Gore.
Most je oko 25 kilometara sjeverno od Žabljaka, 30 minuta vožnje. Parking, kafići i tezge sa suvenirima nalaze se na oba kraja. Zip-lajn šalje vozače preko kanjona na sajli — istovremeno zastrašujuće i uzbudljivo.
Rafting na Tari
Rafting na divljim vodama Tare jedna je od prepoznatljivih avanturističkih aktivnosti Crne Gore. Najpopularnija ruta pokriva otprilike 18 kilometara kroz brzake III do IV kategorije — dovoljno uzbudljivo za adrenalin, savladivo za početnike uz dobrog vodiča.
Sezona traje od maja do oktobra. Najviši vodostaj i najintenzivniji brzaci dolaze u maju i junu; kasno ljeto je mirnije i bolje za porodice. Većina tura kreće sa Šćepan Polja na granici sa Bosnom, uključujući prevoz, opremu, vodiča i ručak uz rijeku sa pečenim mesom i lokalnim vinom — jer ovo je Crna Gora i nijedna aktivnost na otvorenom nije potpuna bez pravog obroka.
Cjelodnevni izlet zauzima 3 do 4 sata na vodi plus vrijeme putovanja. Očekujte da se smočite, da se mnogo nasmijete i da vidite kanjon iz perspektive koju nijedan put ili most ne mogu ponuditi.
Skijanje na Žabljaku
Žabljak možda nema doteranu infrastrukturu Alpa, i upravo je to dio njegovog šarma. Skijanje je ovdje pristupačno, bez gužve i postavljeno naspram dramatičnog planinskog pejzaža.
Skijaški centar Savin kuk
Glavno skijaško područje nalazi se nekoliko kilometara od grada. Staze se kreću od 1.400 do 2.310 metara, nudeći oko 900 metara visinske razlike na trasama za početnike pa sve do naprednih skijaša. Infrastruktura se postepeno poboljšava nadogradnjom žičara i mogućnostima vještačkog osnježavanja. Ski-karte koštaju djelić alpskih cijena, a nedostatak gužve znači skijanje trase za trasom bez čekanja u redu.
Staze Javorovača
Manja alternativa, posebno pogodna za početnike i porodice. Teren je blaži, atmosfera opuštena, a dostupna je i obuka u ski-školi za djecu i odrasle.
Sezona i uslovi
Sezona traje od decembra do marta, sa najboljim snijegom u januaru i februaru. U poređenju sa zapadnoevropskim rezortima, Žabljak je sirov i autentičan — ne očekujte uređene piste ni gurmanske planinske restorane. Očekujte ljubazne mještane, prazne staze, zadivljujuće poglede i zadovoljstvo skijanja na nekom zaista neotkrivenom mjestu.
Ostale aktivnosti
Durmitorski teren podržava mnogo više od planinarenja i skijanja. Infrastruktura avanturističkog turizma oko Žabljaka nastavlja da raste.
Brdski biciklizam: izvanredan teren od blagih makadamskih ruta duž zaravni do zahtjevnih staza kroz šume. Iznajmljivači na Žabljaku daju bicikle u najam i pružaju vodstvo po rutama.
Slobodno penjanje: krečnjački zidovi i hridi svih težina, sa sportsko-penjačkim smjerovima na nekoliko lokacija u blizini Žabljaka. Scena se još razvija, što znači da ćete vjerovatno stijenu imati samo za sebe.
Kanjoning: nekoliko kanjona nudi spuštanje uz pomoć užeta, plivanje i skakanje kroz uske klance, a najbolje ih je organizovati preko lokalnih avanturističkih operatera.
Paragliding: tandem letovi polijeću sa skijaških staza ljeti, nudeći zračnu perspektivu durmitorskog masiva.
Penjanje po ledu: zimi zaleđeni vodopadi privlače penjače po ledu. Niša, ali uslovi svjetske klase za one koji imaju vještine i opremu.
Ribolov: nekoliko glacijalnih jezera i potoka obiluje pastrmkom i drugim slatkovodnim vrstama. Dozvole su potrebne i dostupne lokalno.
Džip safari: ture po zabačenom terenu vode do udaljenih vidikovaca i sela koja je inače teško dosegnuti — odličan način da pređete teren uz lokalne vodiče.
Gdje jesti
Gastronomska scena Žabljaka planinska je kuhinja u svom najiskrenijem obliku. Nije mjesto za kulinarsko eksperimentisanje, već za izdašne porcije obilne, okrepljujuće hrane koja vas puni gorivom nakon dana na stazama.
Glavno jelo je kačamak — gusto, bogato jelo od kukuruznog brašna, krompira i sira, miješano dok ne postane zbijeno i gotovo rastopljeno, posluženo s dimućim jezercem otopljenog kajmaka (kremastog mliječnog proizvoda nešto između gustog vrhnja i krem-sira) u sredini. To je kvintesencijalna planinska hrana: teška, sita i savršena nakon sati provedenih na hladnoći. Njen bliski srodnik cicvara koristi pšenično umjesto kukuruznog brašna, sa malo drugačijom teksturom, ali istim okrepljujućim efektom.
Jagnjetina je prestižni izvor proteina. Jagnjetina pečena ispod sača (kupolastog metalnog poklopca prekrivenog vrelim žarom) daje meso izvanredne mekoće. Pojavljuje se na gotovo svakom meniju, često kao specijalitet koji zahtijeva narudžbu unaprijed. Jagnjad pasu na durmitorskim planinskim pašnjacima, i razliku možete osjetiti u ukusu.
Lokalni sirevi zaslužuju posebnu pažnju — od svježih, mekih vrsta do zrelih, oštrih kolutova. Kajmak se pojavljuje uz gotovo sve i vrijedi ga probati na svježem hljebu kao jednostavnu užinu.
Lupo d'Argento možda je najdoteranija opcija, koja balansira tradicionalna jela sa međunarodnim notama u toplom, ugodnom ambijentu. Stari orah lokalni je favorit za rustičnu tradicionalnu kuhinju sa izdašnim porcijama po poštenim cijenama — tip mjesta gdje vam uz kafu može stići i besplatna rakija.
Obratite pažnju na male proizvođače koji prodaju sir, med i suho meso iz svojih domova ili sa tezgi pored puta. Ovi proizvodi predstavljaju autentičan ukus Durmitora.
Gdje odsjesti
Smještaj se kreće od jednostavnih pansiona do udobnih hotela srednje klase i atmosferičnih planinskih lođa. Grad je dovoljno kompaktan da je većina opcija na pješačkoj udaljenosti od restorana, prodavnica i staze za Crno jezero.
Hoteli u centru grada kreću se od ekonomske do više srednje klase, nudeći čiste sobe sa pogledom na planine, restorane u sklopu objekta i osoblje koje organizuje aktivnosti i transfere. Provjerite da postoji adekvatno grijanje — noći na 1.456 metara mogu biti iznenađujuće hladne čak i ljeti.
Planinske lođe i etno-sela na obodu nude atmosferičniji doživljaj: tradicionalnu drvenu arhitekturu, hranu iz lokalnih izvora i dublju vezu sa planinskim okruženjem. Etno-sela čuvaju tradicionalne kamene i drvene građevine sa teškim krovovima od škriljca, nudeći doživljaj ukorijenjen u pejzaž i kulturu.
Kampovanje je moguće u blizini Crnog jezera i na nekoliko drugih lokacija. Infrastruktura je osnovna po zapadnoevropskim standardima, ali su okruženja spektakularna. Divlje kampovanje u parku zvanično je ograničeno.
U jeku ljeta (juli-august) i tokom skijaške sezone (januar-februar) najbolji smještaj brzo se popuni — rezervišite mnogo unaprijed. Izvan vrhunca sezone, cijene padaju, a fleksibilnost se znatno povećava.
Jednodnevni izleti sa Žabljaka
Vidikovac na most Tara
Ako niste posjetili most Đurđevića Tara u sklopu rafting ture, on zaslužuje samostalan obilazak. Vožnja od 30 minuta prati slikovit planinski put. Stignite rano ili kasno za najbolje svjetlo i najmanje ljudi.
Pivsko jezero i Plužine
Oko sat vremena vožnje na zapad, Pivsko jezero je vještačka akumulacija koja je postala destinacija sama po sebi zahvaljujući svojoj nadrealnoj tirkiznoj boji. Jezero, nastalo branom Mratinje na rijeci Pivi, smješteno je u dramatičnom kanjonu sa strmim zidovima koji se obrušavaju u nevjerovatno obojenu vodu. Mali grad Plužine na njegovoj obali nudi krstarenja čamcem, kajakarenje i kupanje. Sama vožnja, koja se vijuga kroz planinske prevoje i duž ruba kanjona, spektakularna je i vrijedna putovanja sama po sebi. Obližnji manastir Piva, pravoslavna građevina iz 16. vijeka koja je mukotrpno premještena kamen po kamen na više tlo prije nastanka jezera, čuva izvanredne freske i svakako vrijedi zaustaviti se.
Nacionalni park Biogradska gora
Oko dva sata istočno preko Mojkovca, Biogradska gora štiti jednu od posljednjih prašuma Evrope. Centar joj je Biogradsko jezero, okruženo drevnim bukvama, javorima i brijestovima — neki su stariji od 500 godina. Atmosfera je sasvim drugačija od Durmitora: intimna, zatvorena i gotovo iskonska.
Šćepan Polje
Polazna tačka za većinu rafting tura na Tari, na ušću rijeka Tare i Pive na granici sa Bosnom. Čak i bez raftinga, vožnja prolazi kroz dramatičan pejzaž, a ambijent sela uz rijeku vrijedan je putovanja.
Kako doći
Dolazak na Žabljak zahtijeva određeni napor, ali je putovanje dio doživljaja. Nema željezničke veze ni obližnjeg aerodroma — putovanje cestom jedina je opcija, a svaka ruta prolazi kroz izvanredan pejzaž.
Iz Podgorice
Najčešći pristup: otprilike 2,5 sata glavnim putem kroz Nikšić. Put se penje iz nizije, prolazi kroz Nikšić (dobro mjesto za zaustavljanje radi goriva i namirnica) i vijuga gore u planine sa sve impresivnijim pogledima.
Sa obale
Iz Budve, Kotora ili sa obale, očekujte 3 do 4 sata. Najdirektnija ruta ide preko Podgorice i Nikšića. Slikovitija alternativa vodi na sjever kroz Cetinje i gore kroz planine — sporija, ali nagradnija za putnike.
Slikovita ruta preko Mojkovca
Pri dolasku s istoka ili iz Srbije, ova ruta prolazi kroz dolinu rijeke Tare sa pogledima na kanjon i most. Nešto duža, ali vrijedna razmatranja ako vam se ne žuri.
Autobuske veze
Redovne linije povezuju Žabljak sa Podgoricom, Nikšićem i drugim gradovima. Pouzdane, ako ne i luksuzne, sa dodatnim ljetnim linijama. Autobuska stanica centralno je smještena.
Savjeti za vožnju
Planinski putevi do Žabljaka dobro su asfaltirani, ali vijugavi, sa strmim usponima i oštrim krivinama. Zimi mogu biti potrebni lanci za snijeg ili zimske gume — uslovi se mogu brzo promijeniti, a viši prevoji mogu postati opasni nakon snijega. Vozite pažljivo, ostavite sebi dovoljno vremena i odolite iskušenju da se divite pogledima dok savladavate serpentine.
Praktični savjeti
Vrijeme i šta spakovati
Nadmorska visina mijenja sve. Kada je na obali 30 stepeni, na Žabljaku može biti 15 do 20. Čak i u julu i augustu, večeri zahtijevaju flis, a kiša stiže bez upozorenja.
Za planinarenje, ponesite slojeve: bazni sloj koji odvodi vlagu, izolacioni srednji sloj, vodootpornu vanjsku jaknu. Krema za sunčanje i šešir neophodni su na visini gdje je UV zračenje jače nego što se očekuje. Zimi spakujte ozbiljnu opremu za hladno vrijeme — temperature redovno padaju ispod minus 15, a hladnoća uz vjetar na izloženim grebenima ekstremna je.
Razmatranja u vezi sa nadmorskom visinom
Na 1.456 metara, Žabljak kod većine ljudi neće izazvati visinsku bolest. No, pri planinarenju iznad 2.000 metara, možda ćete primijetiti rjeđi vazduh na strmim usponima. Održavajte hidrataciju i odmjerite tempo.
Najbolje vrijeme za posjetu
Za planinarenje: od juna do septembra. Snijeg se sa većine staza povuče do sredine juna, divlje cvijeće je u punom cvatu krajem juna i u julu.
Za skijanje: januar i februar za najpouzdaniji snijeg. Decembar i mart također mogu biti dobri.
Za manje gužve: kraj maja, početak juna, septembar i oktobar nude prelijepe uslove sa znatno manje posjetilaca.
Ulaznica za park
Skromnih nekoliko eura po osobi, koja se naplaćuje na glavnim ulaznim tačkama. Sačuvajte račun — može biti provjeren na raznim mjestima.
Planinsko spašavanje
U hitnim slučajevima zovite 112. Mobilni prijem neujednačen je u mnogim dijelovima parka. Obavijestite svoj smještaj o planiranim rutama i očekivanom vremenu povratka za duža planinarenja. Ponesite zviždaljku i osnovni komplet prve pomoći.
Novac i namirnice
Bankomati i mali supermarketi dostupni su na Žabljaku; za širi izbor, kupujte u Nikšiću usput. Većina restorana i hotela prima kartice, ali nosite gotovinu za ulaznice u park, male pansione i neformalne kupovine.
Završne misli
Žabljak i Nacionalni park Durmitor predstavljaju nešto sve rjeđe u evropskom putovanju: istinski netaknutu planinsku divljinu koja ostaje pristupačna, povoljna i duboko nagradna. Bilo da dolazite da se popnete na Bobotov kuk, raftate Tarom, skijate na praznim stazama Savinog kuka ili jednostavno sjedite kraj Crnog jezera posmatrajući kako se odrazi mijenjaju sa svjetlom, vi se susrećete sa jednim od najljepših i najmanje poznatih kutaka kontinenta.
Planine ovdje imaju način da stvari stave u perspektivu. Vrhove nije briga za vaše rokove. Rijeka nastavlja urezivati kanjon bez obzira da li je gledate ili ne. A kačamak će biti poslužen vruć, izdašan i bez pretenzija, baš onako kako se služi generacijama.
Dođite na Žabljak. Ponesite dobre čizme, tople slojeve odjeće i apetit. O ostalom će se pobrinuti planine.
