Ušuškano u malo kraško polje u podnožju planine Lovćen, Cetinje se osjeća kao da zakorači u jednu sasvim drugu Crnu Goru. Ovdje nema barova na plaži, nema gužve na kruzerima, nema prodavnica suvenira koje prodaju magnete za frižidere. Umjesto toga, naći ćete široke bulevare obrubljene lipama, izblijedjele ambasade koje su nekada ugostile ambasadore velikih evropskih sila i samostan u kojem se nalaze relikvije koje su vekovima privlačile hodočasnike. Ovo je duša Crne Gore -- grad koji je više od četiri stotine godina služio kao glavni grad nacije i koji je oblikovao sve, od književnosti do nacionalnog identiteta. Cetinje danas nosi zvaničnu titulu Prijestonice, a dok Podgorica obavlja poslove moderne vlasti, Cetinje ostaje duhovno i kulturno srce zemlje. Sa manje od 14.000 stanovnika i tempom života koji se čini decenijama udaljenim od obalne vreve, nagrađuje posjetitelje koji dolaze u potrazi za sadržajem umjesto spektakla. 
Sadržaj
- Kratka istorija Cetinja
- Manastir Cetinje
- Dvor kralja Nikole
- Embassy Red
- Biljarda -- Bilijarska sala
- Vlaška crkva
- Narodni muzej Crne Gore
- Nacionalni park Lovćen i Njegošev mauzolej
- Gdje jesti na Cetinju
- Dnevni izleti sa Cetinja
- Gdje odsjesti
- Doći do Cetinja
- [Praktični savjeti za posjetu Cetinju](#praktični savjeti-za-posjećivanje-cetinje)
Kratka istorija Cetinja
Priča o Cetinju počinje 1482. godine, kada je Ivan Crnojević -- vladar srednjovjekovne države Zete -- preselio svoj dvor sa Oboda na rijeci Crnojevića na odbranjiviji položaj na maloj ravnici ispod Lovćena. Podigao je manastir i skromnu palatu i nastao prestonica. U roku od jedne decenije, njegov sin Đurađ je ovde osnovao štampariju Crnojevića, jednu od prvih štamparija u jugoistočnoj Evropi, koja je 1493. godine proizvela Oktoih Prvoglasnik -- prvu štampanu knjigu među Južnim Slovenima. Kada je dinastija Crnojevića izblijedjela, porodica Petrović-Njegoš je preuzela nit. Počevši od vladike Danila 1697. godine, dinastija Petrović je vladala Crnom Gorom 222 godine, upravljajući od Cetinja kroz vjekove osmanskog pritiska. Tokom ovog dugog perioda, Crna Gora je bila jedna od rijetkih teritorija na Balkanu koju Osmansko carstvo nikada nije u potpunosti osvojilo. Crnogorci su se borili iz svojih planinskih uporišta sa takvom upornošću da je region dobio nadimak "Srpska Sparta" - poređenje sa ratničkim društvom antičke Grčke koje vam govori sve o tome kako su ovu malu zemlju doživljavali i susjedi i neprijatelji. Berlinski kongres 1878. donio je međunarodno priznanje, a Cetinje se odjednom našlo na diplomatskoj mapi Evrope. Ambasade su nicale duž njegovih glavnih ulica, a njihove velike fasade najavljivale su prisustvo Rusije, Francuske, Britanije, Italije, Austro-Ugarske i Otomanskog carstva. Knez Nikola I Petrović-Njegoš se 1910. godine proglasio kraljem, a Cetinje je postalo glavni grad Kraljevine Crne Gore -- status koji je imao sve dok država nije pripojena Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca nakon Prvog svetskog rata. Kada se Jugoslavija oblikovala, a zatim raspala, i kada je Crna Gora ponovo stekla nezavisnost, Vlada je 2006. godine bila u Podgorici. Ali Cetinju je dodijeljena počasna titula Prijestonice -- što je ustavno priznanje da su neke stvari previše važne da se zaborave.---
Cetinjski manastir
Cetinjski manastir je duhovni centar Crne Gore i sjedište Mitropolije crnogorske Srpske pravoslavne crkve. Sadašnja građevina datira iz 1701. godine, izgrađena je na temeljima ranijih manastira koji su više puta rušeni tokom otomanskih napada. Njegovi debeli kameni zidovi i skromna spoljašnjost ne daju nagovještaj onoga što se nalazi unutra. U manastiru se čuvaju dve relikvije od izuzetnog značaja. Prva je desna ruka Svetog Jovana Krstitelja - ruka za koju se veruje da je krstila Isusa Hrista. Relikvija je prešla izuzetan put: od Jerusalima do Carigrada, preko dvorova osmanskih sultana i malteških vitezova, prije nego što je stigla do ruske carske porodice. Kada je boljševička revolucija rastjerala Romanove, ruka je na kraju dovedena u Crnu Goru, prvo u manastir Ostrog, a kasnije na Cetinje. Druga velika relikvija je fragment Istinitog krsta. U manastiru se čuvaju i mošti Svetog Petra Cetinjskog, njegove episkopske krune, i ikona Bogorodice Filermos, koja se tradicionalno pripisuje Svetom jevanđelistu Luki. Poseta je besplatna, a manastir je otvoren svaki dan. Obucite se skromno - ramena i koljena moraju biti pokrivena, a od žena se traži da nose maramu i suknju. Fotografisanje unutar kapele nije dozvoljeno. Relikvije nisu uvijek izložene; monah ih može izvesti za male grupe, tako da je strpljenje dio iskustva. Crkvena prodavnica prodaje svijeće, ikone i pobožne predmete. 
Dvor kralja Nikole
Preko puta glavnog trga od manastira nalazi se dvor kralja Nikole I Petrovića-Njegoša, posljednjeg vladara nezavisne Crne Gore. Izgradnja je počela 1863. godine, a zgrada je služila kao kraljevska rezidencija do 1918. Nikola je bio fascinantna figura -- pesnik, političar i oštrouman dinasta koji je udao svoje ćerke u kraljevske porodice Italije, Srbije i Rusije, stekao je nadimak „tast Evrope“.
Od 1926. godine palata je funkcionisala kao muzej i danas je dio Narodnog muzeja Crne Gore. U prizemlju se nalazi kraljevski namještaj, lične stvari i kitnjaste sobe za prijeme, dajući vam opipljiv osjećaj dvorskog života u kraljevstvu velikom ambicijom, iako skromne veličine. Kolekcija oružja je prava stvar. U muzeju se nalazi izvanredan niz mačeva, pušaka, pištolja i oštrih oružja nagomilanih tokom stoljeća sukoba, uz 44 zarobljene otomanske borbene zastave i vojnih ukrasa koji ispunjavaju gornje prostorije. Biblioteka i arhiv sa više od 10.000 jedinica sadrži kopije inkunabule iz štamparije Crnojevića. Za sve zainteresovane za crnogorsku istoriju, samo ovaj muzej opravdava odlazak na Cetinje. ---
Embassy Row
Jedna od najizrazitijih karakteristika Cetinja je zbirka bivših ambasada -- velikih evropskih zgrada koje izgledaju pomalo neumjesno u ovom malom planinskom gradu. Nakon što je Berlinski kongres priznao Crnoj Gori međunarodno priznanje 1878. godine, velike evropske sile su poslale svoje predstavnike na Cetinje, i svaka je izgradila ambasadu koja dolikuje svom nacionalnom prestižu. Šetajući glavnim gradskim ulicama, nailazite na ove zgrade jednu za drugom. Bivša francuska ambasada, koju je dizajnirao arhitekta Paul Gaudet, sada služi kao dio Nacionalne biblioteke. U impozantnoj ruskoj ambasadi nalazi se Fakultet likovnih umjetnosti. Britanska ambasada je postala Muzička akademija. Italijanska ambasada je sada Centralna narodna biblioteka "Đurđe Crnojević". Bivša Osmanska ambasada je domaćin Fakulteta drame. U zgradi Ambasade Srbije nalazi se Etnografski muzej. Prisutne su i zgrade austrougarskog i njemačkog poslanstva. Ono što ovo čini izuzetnim je koncentracija. U većini glavnih gradova, ambasade su raštrkane po velikom gradu.Na Cetinju možete za deset minuta proći pored diplomatskih misija šest ili sedam velikih sila -- fizički podsjetnik na vrijeme kada je ovaj grad od nekoliko hiljada ljudi bio legitiman igrač na evropskoj sceni. 
Biljarda -- Biljarda
Na samo nekoliko koraka od manastira, Biljarda je utvrđeni konak sagrađen 1838. godine za kneza-episkopa Petra II Petrovića-Njegoša, najslavnijeg crnogorskog književnika. Zgrada je izgrađena uz značajnu finansijsku pomoć Rusije, a njeni debeli zidovi i ugaone kule daju joj izgled male tvrđave, a ne palate -- što odgovara vladaru koji je upravljao zemljom koja je stalno bila u ratu. Ime Biljarda potiče od bilijara na kojem je Njegoš volio da igra. Sam sto, uvezen iz Italije, morao je da se nosi na leđima ljudi iz kotorske luke preko planina do Cetinja - apsurdan logistički podvig koji govori nešto i o Njegoševom ukusu i o odlučnosti ljudi koji su ga služili. Originalni sto je još uvijek izložen unutra. Danas se u Biljardi nalazi Njegošev muzej u kojem se nalaze lične stvari, namještaj, rukopisi i najpoznatiji Njegošev portret. Ali najimpresivnija karakteristika zgrade nalazi se u posebnom aneksu sa staklenim zidovima: masivna reljefna mapa Crne Gore koju je napravila austrougarska vojska tokom svoje okupacije 1916-1917. Proširena na približno 180 kvadratnih metara, mapa je napravljena u mjerilu od 1:10 000 po površini i 1:15 000 po visini. Svaka planina, dolina i rijeka prikazane su s izuzetnim detaljima. Stojeći iznad nje, počinjete da shvatate geografiju Crne Gore na način koji nijedna ravna mapa ne može da dočara -- neverovatno neravni teren koji je ovu zemlju činio tako teškom za osvajanje. ---
Vlaška crkva
Vlaška crkva, poznata kao Vlaška Crkva, najstarija je sačuvana građevina na Cetinju. Njegovo porijeklo datira oko 1450. godine, čak i prije osnivanja grada od strane Ivana Crnojevića, kada je podignut na mjestu bogumilske nekropole sa oko 150 stećaka -- kitnjastih srednjovjekovnih nadgrobnih spomenika karakterističnih za zapadni Balkan. Crkva je više puta obnavljana. Počeo je kao jednostavna konstrukcija od štapova i blata, kasnije je rekonstruisan u kamenu, a sadašnji oblik dobio je 1864. Unutra je skromno -- jednostavne ikone i tiha atmosfera. Ali ono što privlači posjetitelje je ograda. Crkveno dvorište je ograđeno ogradom izgrađenom 1897. godine od cijevi od oko 1.544 otomanske puške zarobljene tokom crnogorsko-osmanskih ratova 1870-ih. Bure stoje okomito, stvarajući barijeru koja je istovremeno funkcionalna i duboko simbolična -- jedan od najupečatljivijih ratnih spomenika na Balkanu, ne statua ili ploča, već svakodnevni predmet napravljen od ratnih instrumenata. ---
Narodni muzej Crne Gore
Narodni muzej Crne Gore nije jedna zgrada, već kompleksna institucija koja nadzire pet odvojenih odjeljenja raspoređenih po istorijskom centru Cetinja: Muzej kralja Nikole, Umjetnički muzej, Istorijski muzej, Etnografski muzej i Njegošev muzej na Biljardi. Takođe upravlja Njegoševim mauzolejem na Lovćenu i Njegoševom rodnom kućom u selu Njeguški. Za ljubitelje umjetnosti, Muzej umjetnosti je vrhunac. Osnovan 1950. godine sa početnom kolekcijom od 240 djela, narastao je na preko četiri hiljade komada organizovanih u nekoliko podkolekcija: ikone, crnogorska likovna umjetnost, jugoslovenska likovna umjetnost, strani umjetnici, reprodukcije srednjovjekovnih fresaka i nekoliko kolekcija legata. Najvažnije pojedinačno djelo je ikona Gospe od Filermosa, dragocjena ikona iz 9. stoljeća za koju se tradicionalno vjeruje da ju je naslikao Sveti jevanđelist Luka.Zbirka ikona, iako mala, uključuje djela koja obuhvataju vijekove pravoslavne vjerske umjetnosti. Etnografski muzej, koji se nalazi u bivšoj ambasadi Srbije, prikazuje tradicionalnu crnogorsku nošnju, predmete za domaćinstvo, alate i muzičke instrumente -- pružajući prozor u seoski život na planinama koje su vekovima okruživale i održavale Cetinje. Kombinovana ulaznica koja pokriva svih pet muzeja je dostupna i štedi novac u poređenju sa kupovinom pojedinačnih ulaznica. Planirajte barem pola dana ako namjeravate posjetiti više od dvije lokacije. ---
Nacionalni park Lovćen i Njegošev mauzolej
Nijedan posjet Cetinju nije potpun bez uspona na planinu Lovćen. Nacionalni park počinje gotovo odmah izvan grada, a put do vrha vijuga kroz guste bukove i borove šume sa sve dramatičnijim pogledom na svakom koraku. Središte Lovćena je Njegošev mauzolej, koji se nalazi na 1.657 metara na Jezerskom vrhu, drugom po visini vrha planine. Da biste došli do njega, morate se popeti na 461 stepenicu kroz tunel uklesan u stijenu -- prolaz koji se uzdiže 60 metara kroz planinu prije nego što izađe na platformu na vrhu. Uspon je stabilan, ali podnošljiv za svakoga razumnog zdravlja; uzmite si vremena i zastanite da dođete do daha. Sam mauzolej djelo je hrvatskog kipara Ivana Meštrovića. Unutra, ispod plafona od zlatnog mozaika sastavljenog od 200.000 pločica, nalazi se Njegošev granitni kip od 28 tona sa orlom na ruci i otvorenom knjigom u krilu. Kripta ispod je obložena zelenim mermerom. To je spomenik izuzetne snage, koji odgovara veličini same planine. Ali to je pogled koji većina posjetilaca pamti. Za vedrog dana možete vidjeti Jadransko more, Bokokotorski zaliv, Skadarsko jezero, planine Durmitor na sjeveru, a u najljepšim danima preko vode obalu Albanije, pa čak i Italije. Malo je vidikovaca u Evropi koji nude toliki raspon pejzaža u jednoj panorami. 
Osim mauzoleja, Nacionalni park Lovćen nudi pješačke staze različite težine. Ivanova korita, rekreativni centar parka, nalazi se na nižoj nadmorskoj visini i služi kao baza za nekoliko ruta. Od Ivanovih korita do mauzoleja možete pješačiti za otprilike 1,5 do 2 sata -- umjereno do teško pješačenje koje pokriva oko 9 kilometara sa preko 400 metara nadmorske visine. Područje oko Ivanovih korita također ima objekte za piknik, restoran i mali centar za posjetitelje s kartama staza. Ulaznica u nacionalni park je odvojena od ulaznice za mauzolej. ---
Gdje jesti na Cetinju
Cetinje nije kulinarska destinacija na način na koji je primorje, i to je upravo njegova privlačnost. Restorani ovdje služe crnogorsku hranu za lokalno stanovništvo, a ne turističke menije sa fotografijama. Porcije su obično velike, cijene su niže nego na obali, a kuhanje je pošteno. Restoran Kole se izdvaja. Smješten nekoliko stotina metara od Dvorskog trga, zauzima zgodnu zgradu toplog interijera i služi ono što mnogi lokalni stanovnici smatraju najboljom hranom u gradu. Na meniju se nalaze Njeguški pršut (suva šunka iz sela Njeguški, odmah uz cestu), suvo meso, jagnjetina pripremljena na više načina -- kuvana, pečena ili kuvana u mlijeku -- i svježi šaran iz Skadarskog jezera pripremljen na vulkanskom kamenu lave. Koset (dimljena goveđa šunka) je odličan. Na meniju postoje internacionalne opcije, ali se držite crnogorskih jela. Otvoreno svaki dan od ranog jutra do kasno uveče. Iza Kolea, nekoliko kafana i malih restorana oko glavnog trga poslužuju pouzdano meso sa roštilja, salate i tradicionalna variva. Cetinje je takođe dobro mjesto za probati cicvaru (bogato jelo od kukuruznog brašna i sira) i kačamak (sličan pripravak), obje planinske namirnice koje nećete često naći na primorskim jelovnicima. Lokalne pekare prodaju burek i druga peciva za brze, jeftine obroke.Kultura kafe je jaka na Cetinju. Sjediti u jednom od kafića na glavnom bulevaru uz jaku domaću kafu, posmatrati neužurban ritam grada, samo je vrijedno iskustvo. ---
Jednodnevni izleti sa Cetinja
Centralni položaj Cetinja između obale i unutrašnjosti čini ga odličnom bazom za jednodnevne izlete u više pravaca. Samit Lovćen (30 minuta autom): Put od Cetinja do parkinga Njegoševog mauzoleja traje oko 30 minuta. Kombinujte posjetu mauzoleju sa zaustavljanjem u selu Njeguški, rodnom mjestu Njegoša i domu najpoznatijeg crnogorskog pršuta i sira. Nekoliko porodičnih proizvođača nudi degustacije. Kotor preko Serpentina (45-60 minuta): Stari put P1 od Cetinja do Kotora jedna je od najspektakularnijih vožnja u Evropi -- 25 okreta preko 8,3 kilometra, spuštajući se više od 400 metara od Lovćenske visoravni do Boke Kotorske. Pogled odozgo oduzima dah. Vozite ranije kako biste izbjegli autobuse obilaska na uskom putu. Podgorica (30 minuta): Moderna prijestonica je prava, laka vožnja od Cetinja. Iako Podgorica nije najživopisniji grad u Crnoj Gori, ima dobre restorane, Milenijumski most, Saborni hram Vaskrsenja i služi kao transportno čvorište za dalje putovanje. Skadarsko jezero (45 minuta): Najveće jezero južne Evrope nalazi se između Crne Gore i Albanije. Obilasci brodom iz Virpazara istražuju jezerska ostrva, manastire i staništa ptica -- uključujući jednu od poslednjih kolonija pelikana u Evropi. 
Gdje odsjesti
Smještaj na Cetinju je ograničen u odnosu na primorje, ali ono što postoji je originalno i pristupačno. Grand Hotel je najpopularnija opcija -- objekat sa tri zvezdice u centru grada sa čistim sobama, zatvorenim bazenom, saunom, besplatnim doručkom i restoranom u okviru objekta. Nalazi se na pješačkoj udaljenosti od svih važnijih znamenitosti. Sobe se kreću od oko 70-80 eura po noći, što ga čini znatno jeftinijim od uporedivih hotela na obali. Dostupan je besplatan parking. Osim hotela Grand, sve veći broj malih pansiona, apartmana i privatnih soba dostupan je putem platformi za rezervacije. Oni su obično u porodičnom vlasništvu, skromno namješteni i vrlo pristupačni -- sa vrstom toplog gostoprimstva kakvom mogu upravljati samo neturistička mjesta. Za one koji imaju automobil, boravak na Cetinju i vožnja do obale radi jednodnevnih izleta je povoljna alternativa za rezervaciju smještaja u Kotoru ili Budvi tokom špice sezone. ---
Dolazak na Cetinje
Od Podgorice: Vožnja od Podgorice do Cetinja traje oko 30 minuta ravnom cestom sa dvije trake. Redovna autobuska linija povezuje dva grada tokom cijelog dana, a putovanje traje oko 40 minuta. Od Kotora preko Lovćenskih serpentina: Ovo je dramatična ruta -- 25 ukosnica penjući se od zaliva do Lovćenske visoravni, a zatim nastavljate do Cetinja. Ostavite 45 minuta do sat vremena. Put je asfaltiran, ali uzak; vozite pažljivo oko autobusa. Ne preporučuje se po lošem vremenu. Od Budve: Oko 30 do 40 minuta preko Podgorice, ili nešto duže slikovitim planinskim putem. Autobusom: Redovne linije saobraćaju iz Podgorice, Budve i Kotora. Rasporedi su ograničeni, pa provjerite vrijeme polaska unaprijed. Za Cetinje ne postoji željeznička linija. Od aerodroma Tivat: Otprilike 50 minuta autom. Aerodrom Podgorica je udaljen oko 45 minuta. ---
Praktični savjeti za posjetu Cetinju
Kombinujte Cetinje sa Lovćenom. Najzanimljiviji način da doživite i jedno i drugo je da provedete noć na Cetinju, popodne posetite gradske muzeje i manastir, a zatim se sledećeg jutra odvezete do Njegoševog mauzoleja kada je vazduh najčistiji i pogledi najbolji. Manastirski kodeks oblačenja. Pokrijte ramena i koljena. Žene treba da ponesu maramu i dugu suknju ili omot.Manastir je funkcionalno vjersko mjesto, a ne muzej, a zahtjevi za odjećom uzimaju se ozbiljno. Ulaznice za muzej. Kombinovana ulaznica koja pokriva svih pet odjeljenja Narodnog muzeja Crne Gore je najekonomičnija opcija ako planirate posjetiti više od dva lokaliteta. Pojedinačne ulaznice su također dostupne na svakoj lokaciji. Cetinje je mirnije od obale. To je poenta. Dođite ovdje zbog istorije, kulture i prilike da vidite stranu Crne Gore koja većini turista u potpunosti nedostaje. Grad se kreće sopstvenim ritmom - prodavnice se mogu zatvoriti za duge ručkove, a ne ide sve po strogom rasporedu. Vrijeme. Na oko 670 metara nadmorske visine, na Cetinju pada znatno više kiše nego na obali. Čak i ljeti ponesite laganu jaknu za prohladna jutra. Zimi je čest snijeg i put do Lovćena može biti zatvoren od novembra do marta. Kulturni značaj. Crnogorci na Cetinje gledaju sa pijetetom koji je teško precijeniti. Tu je nastala njihova država, štampana njihova literatura, gde je sedište njihove crkve i gde je odbranjena njihova nezavisnost. Pristupite gradu i njegovim spomenicima sa poštovanjem koje ova istorija zaslužuje. 
Potrebno vrijeme. Usmjerena posjeta glavnim znamenitostima može se ostvariti za pola dana. Ali da biste dobro videli muzeje, posetite manastir i doputujte do Lovćena, isplanirajte ceo dan ili -- još bolje -- noćenje. Dva noćenja omogućavaju istinski opušten ritam, sa vremenom za jednodnevni izlet do Kotora ili Skadarskog jezera. Jezik. Engleski se ovdje manje govori nego na obali, ali se mlađi stanovnici i muzejsko osoblje uglavnom dobro snalaze. Nekoliko riječi crnogorskog -- dobar dan (dobar dan), hvala (hvala), molim (molim) -- idite daleko. Cetinje vas neće zaslijepiti plažama ili noćnim životom. Učiniće nešto bolje: pokazaće vam istoriju, vjeru i tvrdoglavu nezavisnost zbog kojih je Crna Gora postala onakva kakva jeste. Za putnike koji žele razumjeti ovu zemlju umjesto da je jednostavno posjete, nema boljeg mjesta za početak.
