Grad Bar spominje se već u 9. vijeku pod imenom Antivari/Antibari. Pod tim imenom često se navodi u dokumentima nakon čuvene Barske bitke (1042.), kada se knez Vojislav pobunio protiv bizantske vladavine. Pobjeda nad Bizantincima dovela je do toga da se tadašnja država Zeta osjetila kao slobodna, nezavisna država. Sin slavnoga kneza Vojislava, Mihailo, okrunjen je za kralja 1077. godine. Nešto više od stoljeća kasnije, 1089. godine, Bar je postao sjedište nadbiskupije. Predak vladajuće kuće Nemanjić, Stefan Nemanja, oteo je grad iz ruku ne-Slavena osvajanjem 1183. godine.

Nedaleko od današnje luke nalazi se arheološko nalazište s ostacima prve lokalne katedrale. Izgrađena je u 6. vijeku; nadbiskup, koji je bio i njen graditelj, do danas je ostao nepoznat. Najvažnije turističko mjesto na cijeloj Barskoj rivijeri jeste Stari Bar, jedini od svih obalnih gradova koji se ne nalazi neposredno uz obalu. Ovo utvrđeno brdo izvorno su naseljavali Iliri. Naselje je napušteno u rimskom dobu, kada je središte vlasti premješteno bliže moru. Stari Bar bio je središte države Duklje, a od 1089. ovdje je bilo smješteno sjedište nadbiskupije. Svoj najveći procvat doživio je u doba Nemanjića. U 15. vijeku potpao je pod mletačku vladavinu. Turci su ga osvojili 1571. i vladali cijelom oblašću više od 300 godina. Crnogorci su preuzeli kontrolu 1878., godine kada je Crna Gora prvi put postala službeno priznata država na Berlinskom kongresu. Jezgro Starog Bara gore je stradalo upravo od crnogorskih vojnika, kada su dva puta izazvali eksploziju municije, 1881. i 1912. Bar je pretrpio dodatni udarac od katastrofalnog zemljotresa 1979.

Današnji izgled otprilike potiče iz 1878., kada su Crnogorci ovdje izgradili svoju glavnu luku. U to vrijeme, buduće središte luke nazivalo se Pristan. Tek nakon 1976., kada je izgrađena pruga Beograd–Bar, odnosno 30 godina nakon Drugog svjetskog rata, grad se počeo intenzivnije razvijati. Moderni Bar uglavnom se sastoji od savremenih stambenih zgrada, bez mnogo mjesta koja bi bila zanimljiva turistima. Izuzetak je Dvorac kralja Nikole na obali, zapravo vila, nedaleko od luke. Izgrađen je 1885. i povezan s kapelom i zimskom baštom. Dvorac je dom Gradskog muzeja, s izložbom, između ostalog, makete uskotračne željeznice koja je povezivala najstariju crnogorsku željezničku dionicu, onu između Bara i Virpazara, od 1908.

Park, u čijem se središtu nalazi Dvorac, oplemenjen je s nekoliko primjeraka rijetkih biljaka i drveća koji su stigli iz različitih dijelova svijeta, kao dar kralju Nikoli. Ispred samog dvorca je Gradska plaža, ali je kvalitet vode upitan zbog blizine luke i urbanog središta ove crnogorske pokrajine. Najzanimljivija turistička destinacija zapravo je Stari Bar, grad okružen bedemima, 3 km od mora. U podnožju planine Rumije nalazi se ovaj pitoreskni urbani centar s fascinantnim akveduktom koji je kroz više vjekova snabdijevao Stari Bar pitkom vodom. Unutar zidina su crkve iz 14. i 15. vijeka – Sv. Katarina i Sv. Veneranda, a u ruševinama je crkva Sv. Nikole, koju je 1288. izgradila Jelena, supruga srpskog kralja Uroša I.

Kako se glavna ulica nastavlja uzbrdo, sužava se i prolazi neposredno uz zidine iz 16. vijeka. Te su zidine sagradili Mlečani. Prije dolaska Mlečana, ulazna vrata bila su dio velike kule, a potom crkve. Reljef mletačkog lava ondje je dobro očuvan. Na samom ulazu u grad nalazi se Omerbašića džamija iz 1662. i grob derviša Hasana, gdje se u blizini nalazi i nekadašnja fontana s natpisom na arapskom jeziku. Najstarije zidine citadele Tatarović datiraju iz 10. vijeka. Sa zidina citadele jasno se može vidjeti turski akvedukt, pored kojeg su ostaci crkve Sv. Frančeske s vidljivim freskama iz 14. vijeka. U blizini su unutrašnja Gradska vrata koja vode u samo jezgro. Glavni trg čine crkva skromnih dimenzija i dvospratna kamena palača nekadašnje Barske nadbiskupije. Prilično daleko od glavnog trga nalazi se trg na kojem je crkva Sv. Đorđa, zaštitnika Bara. Posjetioci nadahnuti šetnjom mogu također vidjeti stari turski hamam iz 18. vijeka, Satnu kulu i Vojvodovu palaču.

U neposrednoj blizini grada nalazi se najstarije maslinovo stablo na svijetu, staro koliko i kršćanstvo, preko 2000 godina. Stablo je okruženo zaštitnom ogradom jer bi mnogi ljudi danas rado otkinuli njegovu suvenirsku grančicu. Simbol Bara je maslinovo stablo. Baš kao što je crnogorski pršut imenom i brendom vezan za selo Njeguši, tako su maslina i maslinovo ulje brendom vezani gotovo isključivo za Bar. Ovdašnje sorte su najstarije, najautohtonije, najplodnije. Maslinovo ulje iz Bara može se tokom cijele godine pronaći na svim primorskim pijacama. Smatra se skupljim u poređenju s drugim flaširanim uljima u supermarketima, ali je sve boljeg i boljeg kvaliteta. Nije rafinirano, djevičanski je čisto i ekološko. Barski ljetopis naziv je multižanrska manifestacija koja vaš boravak čini ispunjenim i ugodnim tokom sezone.