Poznato je da su u sedamdesetim godinama prošlog vijeka Herceg-Novi nazivali gradom slikara i pisaca, a grad opravdava te epitete i danas. Od 1948. do 1966. godine, bila je sjedište jedne od najpoznatijih i najuspješnijih likovnih škola na području bivše Jugoslavije. Njegov osnivač, Petar Lubarda, bio je međunarodno priznat i poznat slikar koji je proveo dio svoga života u Herceg-Novom. Profesori, a kasnije i učenici, tih likovnih škola postali su najpoznatiji i najuspješniji slikari i kipari bivše Jugoslavije i sadašnje Crne Gore. Zato nije čudno što je Herceg-Novi, koji je bio inspiracija najvećim stvaraocima, imao tradiciju od pola vijeka održavanja "Zimske likovne izložbe", kao i brojnih izložbi koje su se istaknule i od posebne su važnosti. Izložbe se tradicionalno održavaju tokom zimskog perioda i daju novu dimenziju turističkoj ponudi grada.
"Herzegovačka umetnička scena" od 1996. predstavlja umetnike koji stvaraju slike vezane za Herceg-Novi. Ono što sigurno čini ovu grupu, tj. "Herzegovačku umetničku scenu", očigledno posebnom, prema riječima istoričara umetnosti Bogdana V. Musovica, je sveprisutnost ove klime, sa svim njenim bogatstvom vizuelnih osjetnji, boja i oblika, gdje čovjek, umetnik, ima obvezu da snosi punu odgovornost za njenu umetničku transformaciju i višeslojne interpretacije.
Kako je 1997. godine, "Herzegovačka umetnička scena" karakterizovana kao logična posljedica novog umetničkog (i ne samo umetničkog) stanja, značajno odmaknuta od uobičajene motivske predeterminacije, naglašenih boja i opšte slikavnosti herzegovačke klime, i stoga i dalje opstaje danas zahvaljujući istim principima. Čak i danas, naglasak je na vrlo osobnom stvaralačkom odnosu umetnika koji žive i rade u Herceg-Novom. Posebnu važnost sceni daju mladi umetnici, sa svojom oslobođenom fluktuacijom, sa probijanjima u prostor nove umetničke iskustva, novog razumevanja, potrebe i umetničke poruke, a sve to u zabrinutosti i dominaciji lošeg ukusa i vremenu gdje se umetnost ne cijeni.
Ove godine "Herzegovačka umetnička scena" počinje 14. decembra u 19:00 u galeriji Josip - Bepo Benkovic, Marka Vojnovica broj 4, Stari Grad Herceg-Novi, a u februaru slijedi "Herzegovačka zimska salon", koja je, kako možemo slobodno reći, najstarija i najvažnija umetnička manifestacija u Crnoj Gori i privlači veliki broj posjetilaca.
Počeci kultne "Herzegovačke zimske salon" su povezani sa lokalnim kulturnim okruženjem, ali, kako je očekivano, ona prelazi herzegovačkog pa čak i crnogorskog konteksta i skuplja umetnike i selektore iz regije, tj. bivših jugoslovenskih republika. Upravo činjenica da nakon pola-vijekovnog postojanja "Herzegovačke zimske likovne salon", može se kontinuirano pratiti presjek umetničkog života lokalnih oblasti, je dovoljan razlog za poštovanje i ohrabrenje njenog jačanja i poboljšanja, objašnjava Dr. Anastazija Miranović - istoričarka umetnosti i kritičarka umetnosti.
"Herzegovačka zimska likovna salon je uvijek bila realizovana, podržavana i otvorena od strane najistaknutijih umetnika, stručnjaka, intelektualaca njihovog vremena, iz sadašnjeg i bivšeg jugoslovenskog prostora, počevši od prve salon, još 1968. godine, koju je otvorio tada predsjednika Udruženja likovnih umetnika Republike Crne Gore, umetnik Aleksandar Aco Prijić, kroz konstelaciju istaknutih koji su slijedili - umetnici koji su izlagali na salonu, istoričari umetnosti - selektori/članovi žirija, pisci (Mihailo Lalić, Blaze Koneski, Zuko Džmuhur,...) i socijalni radnici"...
.jpg&w=2048&q=75)