Sv. Nedjelja i Katić Pejzaž Petrovca obilježavaju dva idilična ostrva, zapravo dvije veće litice. Ispred Petrovca s lijeve strane, gledano sa obale, nalazi se ostrvo Katić, a desno od njega Sv. Nedjelja, na kojoj je crkva istog imena smještena na samoj litici. Prema predanju, crkvu Sv. Nedjelje sagradili su mornari u čast Sv. Bogorodice, zaštitnice mornara.

Prema drugom vjerovanju, jedan grčki mornar, koji se spasio na ovom ostrvu nakon brodoloma, izgradio je ovu crkvu. Crkva Sv. Nedjelje ima karakterističnu seosku, jednostavnu arhitektonsku konstrukciju i simbol je Petrovca i ovog dijela zaliva.

Crvena komuna Kulturni centar "Crvena komuna" nazvan je po pobjedi komunista na lokalnim izborima 1919. godine. Memorijalna kuća nalazi se na samoj šetnici, između kamenih kuća i palača. U sklopu institucije nalazi se Muzej revolucije, koji izlaže arhivsku građu: dokumente, fotografije, korespondenciju i štampu iz vremena formiranja prve komunalne općine na Jadranskom moru, osnovane 1920. godine.

Petrovačka Crvena komuna, sa svojim bogatim sadržajima: bioskopom, muzejom, dvije galerije, bibliotekom i dramskom, umjetničkom i muzičkom grupom, unapređuje duhovnost i stalno radi na organizaciji kreativnih potencijala. Centar "Crvena komuna" je institucija od izuzetne važnosti za kulturu, a njegov galerijski prostor koristi se za predstavljanje klasičnih umjetničkih disciplina: slikarstva, skulpture, grafike, kao i novijih umjetničkih medija: instalacija, performansa, hepeninga i video radova.

Manastir Reževići Manastir Reževići se nalazi na periferiji Petrovca, uzvišeno i između zelenila, mediteranske vegetacije i maslinika, sa pogledom na otvoreno more i litice. U prošlosti je zabilježeno postojanje paganskih hramova i starih grobalja grčkih i rimskih porodica na ovom području. Prema legendi, manastir je dobio ime od imena izvora koji se nalazi blizu njega, ali postoji mogućnost da je naziv nastao i od pripadnika starog paštrovačkog plemena Reževići, gdje se i nalazi. Ovaj srednjovjekovni manastir ima tri manje crkve. Historijske činjenice pokazuju da je srpski kralj Stefan Prvovjenčani boravio u Reževićima i da je 1220. godine sagradio Crkvu Uznesenja Blažene Djevice.

Crkva Arhđakona Stefana sagrađena je u Reževićima 1351. godine, i tom prilikom je Car Dušan dao Paštrovićima svoj čuveni Zakonik. Manastir Reževići je bio mjesto gdje su se članovi paštrovačkog plemena sastajali i donosili važne odluke ili birali vođu. U crkvama Uznesenja Blažene Djevice i Sv. Arhđakona Stefana čuvaju se freske s početka 17. vijeka i ostaci slojeva iz 13. vijeka, među kojima možemo istaknuti: ikonu Blažene Djevice iz 1693. godine, Četiri evanđelja iz 1835. godine, veliki kameni krst iz 1850. godine i Rizarij iz polovine 19. vijeka, koji su od izuzetne umjetničke i kulturno-historijske vrijednosti.

Treća crkva u manastiru Reževići je Crkva Svete Trojice, koja je ujedno i najbolje očuvana građevina. Crkva je sagrađena 1770. godine i ima oblik krsta sa apsidom oltara i desnom kvadratnom apsidom za hor. Kvadratna zvonara od 20 metara visine krasi crkvu, a novi ikonostas sa ikonama je sačuvan. Manastirski kompleks Reževići je zakonski zaštićen i nalazi se na listi kulturnih i historijskih spomenika Crne Gore.

Historijsko mjesto Kasnoantičkog mozaika U Petrovcu, u masliniku Marka Gregovića, 1902. godine, pronađen je fragment očuvane mozaičke podloge, a blizu mozaika nađena je i grobnica sa starim kovanim novcem i zelenom staklenom vazom. Međutim, ni novac ni vaza nisu sačuvani. Ostaci mozaičke arhitekture su sasvim skromni, predstavljena je jedna pravougaona soba. Prema M. Gregoviću, na sjevernom zidu bilo je ostataka fresaka, koje nisu sačuvane. Centralni motivi petrovačkog, geometrijsko-vegetativnog mozaika, napravljeni su na bijeloj osnovi i dominiraju dekorativni i ornamentalni radovi, kako u crtežu tako i u boji. Krsna rozeta je glavni dominantni motiv, dok se centralni dio sastoji od četiri koncentrična kruga. Fragment sa likovima tri ribe od velike je važnosti za datiranje ovog mozaika, jer mnogi smatraju da je to simbol ranog kršćanstva. Oba mozaika potječu iz istog vremenskog razdoblja i dio su iste arhitektonske jedinice, pa se može pretpostaviti da su zidovi i mozaici u Mirištu ostaci kasnorimske vile (villae rusticae), ali bez tragova postojanja većeg naselja.