Sv. Neđelja i Katić Krajoliku Petrovca obilježavaju dva idilična ostrva, zapravo dvije veće litice. Ispred Petrovca s lijeve strane, gledano sa obale, nalazi se ostrvo Katić, a desno od njega Sv. Neđelja, na kojoj je crkva istoga imena smještena na samoj litici. Prema tradiciji, crkvu Sv. Neđelje sagrad-ili su mornari u čast Sv. Bogorodice, zaštitnice mornara.

Prema drugom vjerovanju, jedan grčki mornar, koji se spasio na ovom ostrvu nakon brodoloma, izgradio je ovu crkvu. Crkva Sv. Neđelje ima karakterističnu seosku, jednostavnu arhitektonsku konstrukciju i simbol je Petrovca i ovog dijela zaliva.

Crvena komuna Kulturni centar "Crvena komuna" nazvan je po pobjedi komunista na lokalnim izborima 1919. godine. Memorijalna kuća nalazi se na samoj šetnici, između kamenih kuća i palača. U sklopu institucije nalazi se Muzej revolucije, koji izlaže arhivsku građu: dokumente, fotografije, korespondenciju i štampu iz vremena formiranja prve komunalne opštine na Jadranskom moru, osnovane 1920. godine.

Petrovačka Crvena komuna, sa svojim bogatim objektima: bioskopom, muzejom, dvije galerije, bibliotekom i dramskom, umetničkom i muzičkom grupom, unaprjeđuje duhovnost i stalno radi na organizaciji kreativnih potencijala. Centar "Crvena komuna" je institucija od izuzetne važnosti za kulturu, a njegov galerijski prostor koristi se za predstavljanje klasičnih umetničkih disciplina: slikarstva, skulpture, grafike, kao i novijih umetničkih medija: instalacija, performansi, hepninga i vidio radova.

Manastir Reževići Manastir Reževići se nalazi na periferiji Petrovca, uzvišeno i između zelenila, mediteranske vegetacije i maslinika, sa pogledom na otvoreno more i litice. U prošlosti je zabilježeno postojanje paganskih hramova i starih groblja grčkih i rimskih porodica na ovom području. Prema legendi, manastir je dobio ime od imena izvora koji se nalazi blizu njega, ali postoji mogućnost da je naziv nastao i od pripadnika starog paštrovačkog plemena Reževići, gdje se nalazi. Ovaj srednjovjekovni manastir ima tri manje crkve. Istorijski činjenici pokazuju da je srpski kralj Stefan Prvovenčani boravio u Reževićima i da je 1220. godine sagradio Crkvu Uznesenja Blažene Djevice.

Crkva Arhđakona Stefana sagraðena je u Reževićima 1351. godine, i tom prigodom je Car Dušan dao Paštrovcima svoj čuveni Zakonik. Manastir Reževići je bilo mjesto gdje su se članovi paštrovačkog plemena sastajali i donošili važne odluke ili birali vođu. U crkvama Uznesenja Blažene Djevice i Sv. Arhđakona Stefana čuvaju se freske od početka 17. vijeka i ostaci slojeva iz 13. vijeka, među kojima možemo istaknuti: ikonu Blažene Djevice iz 1693. godine, Četiri evanđelja iz 1835. godine, veliki kamen-ni krst iz 1850. godine i Rizarij iz polovine 19. vijeka, koji su od izuzetne umetničke i kulturno-istorijske vrijednosti.

Treća crkva u manastiru Reževići je Crkva Svete Trojice, koja je ujedno i najbolje očuvana građevina. Crkva je sagraðena 1770. godine i ima oblik križa sa apsidom oltara i desnom kvadratnom apsidom za hor. Kvadratna zvonica od 20 metara visine ukrašava crkvu, a novi ikonostas sa ikonama je sačuvan. Manastirski kompleks Reževići je zakonski zaštićen i nalazi se na listi kulturnih i istorijskih spomenika Crne Gore.

Istorijsko mjesto Kasnoantička mozaika U Petrovcu, u maslinjaku Marka Gregović, 1902. godine, pronađen je fragment očuvane mozaičke podloge, i blizu mozaika nađena je i grobnica sa starim kovanim novcem i zelenom staklenom vasom. Međutim, ni novac ni vaza nisu sačuvani. Ostaci mozaičke arhitekture su sasvim skromni, predstavljena je jedna pravougaona soba. Prema M. Gregović, na sjevernom zidu bilo je ostataka fresaka, koje nisu sačuvane. Centralni motivi petrovačke, geometrijsko-vegetativne mozaike, napravljeni su na bijeloj osnovi i dominiraju dekorativni i ornamentalni radovi, kako u crtežu tako i u boji. Križna rozeta je glavni dominantni motiv, dok se centralni dio sastoji od četiri koncentrična kruga. Fragment sa likima tri ribe od velike je važnosti za datiranje ove mozaike, jer mnogi smatraju da je to simbol ranoga kršćanstva. Obje mozaike potječu iz istog vremenskog razdoblja i dio su iste arhitektonske jedinice, pa se može pretpostaviti da su zidovi i mozaike u Mirišti ostaci kasnorimske vile (villae rusticae), ali bez tragova postojanja većeg naselja.