Mojkovac sa svojih jedanaest sela, koja su dobila sadašnja imena tokom ekonomskog i kulturnog procvata srednjovjekovne srpske države, smješten je u najslikovitijoj dijelu sjeverne Crne Gore, na nadmorskoj visini od 853 m. Mojkovac i njegova kotlina okruženi su planinom Bjelasica čiji vrh Crna Glava nalazi se na visini od 2137 m, i planinom Sinjajevina sa vrhom Babin Zub na 2253 m. Ove dvije planine, na kojima čak i tokom ljetnih mjeseci snijeg ostaje na vrhovima i udolinama, osim bogatih pašnjaka i livada, raspolažu sa terenima prikladnim za zimske sportove. Pored Mojkovca teče rijeka Tara. Ova lijepa planinska rijeka dijeli opštinu Mojkovca gotovo na dva jednaka dijela. Na lijevoj obali Tare, u njenom srednjem tečenju, kao u nizu, poređana su sela: Gornja Stitarica na nadmorskoj visini od 1013 m i Donja Stitarica na nadmorskoj visini od 957 metara. Ova mjesta u dolini između Velikog Prepana i Govedarnika poznata su po svojoj ljepoti. Zatim postoje sela: Podbisce, Gornja i Donja Polja, Gojakovići i Bistrica i Gornja i Donja Dobrilovina, gdje je nadmorska visina 825m. Teško je suditi koje od ovih sela, smještena pod padinama planine Sinjajevine, je ljepše i mirno. Sigurno je da će onaj koji kroz njih prođe samo jednom željeti da se ponovno vrati i uživati u njihovoj ljepoti. Duž desne obale Tare nalaze se sela: Bjelojevice, Mojkovac, Stevanovac, Proscenje i Bjelovine, koja također privlače poglede prolaznika svojom raskošnom ljepotom. Sjevernije od Mojkovca, 10 km dalje, smješteno oko rijeke Lepesnica, nalazi se selo Lepenac na nadmorskoj visini između 875 i 1081 m iznad mora. Sjeveroistok od Mojkovca, oko 15 km dalje, na nadmorskoj visini od oko 1000 metara (najviša tačka je 1182 m), nalazi se selo Zari. Mojkovac sa svojih jedanaest sela, koja su dobila sadašnja imena tokom ekonomskog i kulturnog procvata srednjovjekovne srpske države, smješten je u najslikovitijoj dijelu sjeverne Crne Gore, na nadmorskoj visini od 853 m. Mojkovac i njegova kotlina okruženi su planinom Bjelasica čiji vrh Crna Glava nalazi se na visini od 2137 m, i planinom Sinjajevina sa vrhom Babin Zub na 2253 m. Ove dvije planine, na kojima čak i tokom ljetnih mjeseci snijeg ostaje na vrhovima i udolinama, osim bogatih pašnjaka i livada, raspolažu sa terenima prikladnim za zimske sportove. Pored Mojkovca teče rijeka Tara. Ova lijepa planinska rijeka dijeli opštinu Mojkovca gotovo na dva jednaka dijela. Na lijevoj obali Tare, u njenom srednjem tečenju, kao u nizu, poređana su sela: Gornja Stitarica na nadmorskoj visini od 1013 m i Donja Stitarica na nadmorskoj visini od 957 metara. Ova mjesta u dolini između Velikog Prepana i Govedarnika poznata su po svojoj ljepoti. Zatim postoje sela: Podbisce, Gornja i Donja Polja, Gojakovići i Bistrica i Gornja i Donja Dobrilovina, gdje je nadmorska visina 825m. Teško je suditi koje od ovih sela, smještena pod padinama planine Sinjajevine, je ljepše i mirno. Sigurno je da će onaj koji kroz njih prođe samo jednom željeti da se ponovno vrati i uživati u njihovoj ljepoti. Duž desne obale Tare nalaze se sela: Bjelojevice, Mojkovac, Stevanovac, Proscenje i Bjelovine, koja također privlače poglede prolaznika svojom raskošnom ljepotom. Sjevernije od Mojkovca, 10 km dalje, smješteno oko rijeke Lepesnica, nalazi se selo Lepenac na nadmorskoj visini između 875 i 1081 m iznad mora. Sjeveroistok od Mojkovca, oko 15 km dalje, na nadmorskoj visini od oko 1000 metara (najviša tačka je 1182 m), nalazi se selo Zari. Sva ova sela su postojala u doba Nemanjića, kada su dobila imena, koja su čuvala do danas. Imena nekih sela i gradova povezana su sa srednjovjekovnom Brskova srebrnom rudnicom. U darovnici Kralja Uroša I (XIII vijeku), kojom je dao određenu zemlju Manastiru Bogorodice, spominjaju se sljedeća naselja: Brskovo, Proscenje, Stricina, Gostilovila, Bistrica, Dobrilovina, Bjelojevina i druga. U 12. i 13. vijeku, Mojkovac i njegovo područje bili su dio Raške. Nakon dolaska Turaka, koji su ga okupirali 1399, i tokom njihove vladavine, pripadalo je Hercegovini, i neko vrijeme Bjelopolskoj i Prijepolskoj oblasti. Prema turskoj podjeli, rijeka Tara je bila granica između Gornjeg i Donjeg Kolašina. Zbog svoje geografske lokacije i puteva koji prolaze kroz nju, Mojkovac zauzima centralno mjesto među gradovima sjevernog dijela Crne Gore. Iako Mojkovac sa svojom bližom i širom okolicom pripada brežovito-planinskoj zemlji, klimatski uslovi njegove kotline su vrlo povoljni za razvoj turizma, stočarstva i nekih poljoprivrednih kultura. Kulturno-istorijski spomenici - Šest kilometara istočno od Mojkovca, na nadmorskoj visini od oko 1.100 metara, nalaze se ostatci srednjovjekovnog grada - Brskova trga. Osim tvrđave i mjesta gdje se nalazila crkva, nema drugih ostataka ovog rudarskog naselja. Mjesto gdje se nalazi grad je zaraslo šumom, i do sada nije provedeno nikakvo arheološko istraživanje. Prema pisanim dokumentima, Brskovo je prvo spomenuto 1254. Prema sačuvanim arhivskim dokumentima, ovaj grad-trg, gdje su Sasi kopali i topili srebro i olovnu rudu, dostigao je svoj najveći ekonomski, politički i kulturni razvoj između 1250 i 1350. Tokom ekonomskog procvata, Brskovo je bilo i veliki trgovački centar. Trgovina između Brskova, s jedne strane, i Dubrovnika i Kotora, s druge strane, bila je posebno razvijena. Vjerovatno je da je iskorištavanje srebra u Brskovu bilo i opsežno, jer K. Jiriček, prema dokumentu od jula 1280, dolazi do zaključka da je srebro iz Brskova izvoženo u zapadne zemlje. U blizini Kragujevca 1928, pronađeno je 46 dinara sa slikom Kralja Uroša I, koji su najvjerovatnije kovani u Brskovu.