Marijana Vukcevic Duga tradicija i bujna istorija moderne prestonice i današnjeg vodećeg poslovnog centra u regiji U stalnom kretanju kroz prostor i vrijeme, zaboravljamo da se zaustavimo i poslušamo šta nam pričaju gradovi u kojima živimo, kroz koje stalno prolazimo, ili oni koje tek planiramo posjetiti. Podgorica, prestonica i najveći grad Crne Gore, je jedan od gradova koji ima zaista impozantnu istoriju i čiji prolazak kroz vrijeme je ostavio traga na infrastrukturi, načinu života i strukturi stanovišta. Kroz tu dugu i bujnu prošlost, Podgorica je preživjela mnoge katakslizme, što potvrđuju njenih pet imena.

Podgorica nekada - pogled u nedavnu i daleku prošlost grada Najstariji ostaci materijalne kulture nam govore da je područje današnje Podgorice i njene neposredne okoline bilo naseljeno još u vrijeme Kamenog doba. Prije dvije hiljare godina, ilirski i rimski grad Birziminium se nalazio na ušću Ribnice u Morač. U ilirskom periodu, ovo područje je bilo nastanjeno sa dva plemena, Labeati i Dokleati, koji su najneposrednije uticali na stvaranje lokalnih naselja. Labeati su naseljavali područje od Shkodra do današnje Podgorice. Imali su svoju tvrđavu Meteon (Medun) i razvijenu organizaciju života, posebno vojnu. Dokleati su bili naseljeni u dolini rijeke Zete i zahvaljujući plodnoj ravnici i povoljnoj geografskoj i saobraćajnoj poziciji, imali su brz ekonomski uspon. Njihovo najveće naselje je bilo Duklja. Duklja je prvi put spomenuta od strane Ptolemeja u 2. vijeku prije nove ere i nalazi se oko tri kilometra sjeverozapadno od danas njeg centra Podgorice, na mjestu gdje Zeta ulazi u Morač. Tokom rimskog vremena, Duklja je postala centar pokrajine Prevalis i doživjela je daljnji uzdizanje kao ekonomski, politički i vjerski centar. Prema nekim podacima, u to vrijeme je imala 8-10 hiljada stanovnika. Nakon nje, šire područje je bilo nazivano Duklja, a tek nakon jedanaestog vijeka se ustalilo ime Zeta.

U petom vijeku, u vrijeme početka sloma Rimskog carstva, stigla su prva slavenska i avarska plemena u ove regije. Interes Slavena da kreiraju svoju državu i interesi Vizantije su bili u sukobu, tako da je bilo stalnih bitaka tokom kojih je i Duklja bila uništena. To se vjerovatno desilo 602. godine, jer od tada nema više spomena na nju kao na živući grad. U jedanaestom vijeku, značajnije novo naselje, Ribnica, je stvoreno na mjestu bivše Alate. Ribnica je kasnije dobila ime Podgorica, i čini se da su oba imena korišćena uporedo do petnaestog vijeka. Ime Podgorica je prvi put spomenuto 1326. godine u dokumentu iz Kotora, i dolazi od imena brda Gorica u sjevernom dijelu grada. U srednjem vijeku, Podgorica je bila važan trgovinski, vjerski i kulturni centar. Locirana u plodnoj ravnici, bila je važna čvorišta trgovačkih putanja.

Sa padom Turcima 1484. godine, puno se promijenila. U njoj su Turci gradili tvrđave, gradske zidine, kule i kuće, dajući joj izgled vojnog orijentalnog grada. A 1878. godine, Podgorica je anektirana Knjažestvu Crne Gore odlukom Berlinskog kongresa. U to vrijeme, bilo je oko 1.500 kuća u Podgorici, sa više od 8.000 ljudi - pravoslavne, rimokatoličke i islamske vjere. Tokom Prvog svjetskog rata, Podgorica je bila okupirana od strane austrijskih trupa, i oslobođena je 1918. godine. U periodu između dva svjetska rata, imala je oko 13.000 stanovnika. U Drugom svjetskom ratu, bombardovana je više od sedamdeset puta i bila je potpuno uništena, i 4.100 stanovnika je poginulo. Oslobođena je 19. decembra 1944. godine.

Pod imenom Titograd, počela je svoj novi život 13. jula 1946. godine i postala je prestonica tada Republike Crne Gore. Nakon oslobođenja, počela je rekonstrukcija ratom razorenog grada. Od tada počinje dinamičan razvoj Podgorice, sa kojim se broj stanovnika brzo povećavao. Titov bivši grad sa tipičnim socijalističkim stambenim blokovima, jednoličnim parkovima i ulicama koje se međusobno nalikuju, sa urbanističkim planom koji je predvidio šezdeset hiljada stanovnika nakon rata, danas ima tri puta više i infrastrukturu koju čak i veći evropski centri ne mogu pohvaliti. Podgorica danas Stara dama se nalazi sa ponosom u plodnim ravnicama (Bjelopavlić i Zeta), okružena brežuljcima (Vranjska gora 85 m, Ljubović 101 m, Gorica 130 m, Dajbabska gora 172 m, Malo brdo 205 m, Hum 276 m, Vranjina 303 m...) presječena tokovima čak pet rijeka: Zeta, Sitnice, Ribnice i Cijevne, koje se ulijevaju u Morač i Jezero Skadar. Jezero Skadar, blizina mora, nadmorska visina, reljef i geografska širina su stvorile submediteransku klimu sa blagim zimama i vrlo toplim ljetima. Podgorica se nalazi na nadmorskoj visini od 44 metra iznad mora, samo oko sto kilometara od poznatih primorskih ljetovalista i atraktivnih centara zimskog turizma. Sa izgradnjom tunela Sozine, možete doći do Jadranskog mora za samo pola sata vožnje. Gradi se takvom brzinom da se gotovo svakog dana polažu temelji novih zgrada - kulturnih, naučnih i obrazovnih institucija, modernih putanja (posebno mostova), poslovnih centara, šetnji, škola, bolnica, spomenika, ugostiteljskih i sportskih objekata. Može se sa razlogom reći da je danas Podgorica neosporavani administrativni, kulturni, finansijski, trgovinski, saobraćajni i servisni centar zemlje.

Poslovni Mekka, univerzitetski centar, kulturna prestonica, grad mladeži i budućnosti. Jedan od danas simbola Podgorice je najveći most na Morači, Milenijum, koji dominira panoramom grada. Zajedno sa čuvenom rakijom od grožđa i još čuvenim vinama (iz najveće vinogradske plantaže u Evropi - AD), impozantnim kulturnim spomenicima (kojih ima veoma malo zbog masivnog uništavanja grada u Drugom svjetskom ratu), zajedno sa čuvenim starodpodgoričkim humorom, bohemcima, pjesmama i "lijepim ženama", Podgorica zaista ima šta da ponudi budućem putniku. I to nije sve. Sa obnavljanjem državnosti, Crna Gora i Podgorica kao centar naučnih, kulturnih, ekonomskih i političkih institucija tek počinju svoj megalomanski život i razvoj. Strane investicije od nekoliko stotina miliona eura tokom 2006. godine i najava novih i većih garantija su za još brži razvoj grada. Nove ambasade, reprezentativne kancelarije svjetski najčuvenijih korporacija, međunarodne i domaće kulturne manifestacije privlače lokalnu poslovnu i kulturnu elitu, i Podgorica ima sve predispozicije da postane moderan evropski grad u kojem nas prošlost podsjeća i budućnost nas obavezuje da sačuvamo, poboljšamo i stvorimo pogodno okruženje za vremena koja dolaze.