Danas vas Montenegro.com vodi u dio zemlje koji do sada nijesmo imali priliku da predstavimo. Piva se nalazi na sjeverozapadu, uz granicu sa Bosnom i Hercegovinom, i to je najprazniji, najstrmiji i na neki način najneobičniji kutak Crne Gore: visoka krečnjačka zaravan isječena rijekama, sa tirkiznim vještačkim jezerom na dnu jedne od klisura i putem koji više vremena provodi u stijeni nego izvan nje.
Kraj satkan od kanjona
Cijelo područje prepoznatljivo je po netaknutoj prirodi, gustim šumama i kanjonima Tare, Pive, Komarnice i Sušice, kakvih nema nigdje drugdje u Evropi. Svaki ima svoj karakter, ali dijele isto porijeklo: sva četiri je riječna erozija usjekla u isti krš, naizgled mek a zapravo izuzetno otporan, tokom miliona godina, dok se zaravan oko njih polako izdizala.
Najpoznatiji je kanjon Tare, širom svijeta poznat po raftingu. Proteže se oko 78 kilometara i dostiže dubinu do 1,300 metara. Po dužini, dubini i ostalim karakteristikama, kanjon Tare je drugi po veličini na svijetu, odmah iza kanjona rijeke Kolorado u Sjedinjenim Državama, i ubjedljivo najdublji u Evropi. Kanjon Pive pored njega kraći je, ali jedva nešto manje dramatičan, sa liticama koje se dižu i preko hiljadu metara iznad vode.
Jezero i brana koja ga je stvorila
Ono što većina posjetilaca fotografiše nije prirodno jezero. Pivsko jezero nastalo je sedamdesetih godina prošlog vijeka, kada je brana Mratinje, jedna od najviših u Evropi sa oko 220 metara, pregradila kanjon Pive i podigla vodu u dužini od više od četrdeset kilometara. Rezultat je dugačko, usko, intenzivno zelenoplavo jezero između vertikalnih stijena, sa krakovima koji ulaze u pritočne klisure.
Put duž istočne obale razlog je zbog kojeg mnogi uopšte i dolaze ovamo automobilom. Probijen je u liticu iznad nove vodene linije i prolazi kroz desetine kratkih, neosvijetljenih tunela, otvarajući se iznova i iznova prema jezeru nekoliko stotina metara niže. Vozi se sporo, mjestimično jednom trakom, i vrijedi svakog minuta.
Plužine i život na zaravni
Područje Pive je rijetko naseljeno, a najveće naselje je varošica Plužine, i sama iznova izgrađena iznad nove obale nakon što je staro mjesto potopljeno. Sela su rijetko razbacana po zaravni, mnoga od njih poluprazna van ljetnjih mjeseci, a katuni, sezonske pastirske kolibe na visokim pašnjacima, i danas se pune kada stada u junu krenu gore.
Ovaj kraj poznat je i po izuzetno dobrom ljekovitom bilju i čajevima, kao i po kvalitetnim lokalnim poljoprivrednim proizvodima napravljenim po zaista visokim ekološkim standardima. Pivski sir, od mlijeka životinja koje pasu na zaravni, zrio u mješini ili u salamuri, prvo je što treba potražiti; med, suho meso i divlji planinski čaj odmah su iza njega.
Manastir koji je premješten
Najznačajniji kulturno-istorijski spomenik ovdje je manastir Piva. Gradnja je počela 1573. i trajala do 1586. godine, a podigao ga je mitropolit hercegovački i potonji pećki patrijarh Savatije. Manastir čuva neobično bogatu riznicu i vjekovima je bio najznačajniji duhovni i kulturni centar ovoga kraja.
To je ujedno i jedini manastir koji je u cjelini rastavljen i ponovo sagrađen. Vještačko jezero bi ga potopilo, pa je između 1970. i 1982. godine crkva razmontirana blok po blok i premještena oko tri i po kilometra uzbrdo, dok su freske iz šesnaestog vijeka skinute sa zidova, prenesene i vraćene na potpuno ista mjesta. Kada stanete unutra, spojevi su praktično nevidljivi.
Rafting, kanjoning i kretanje kroz kraj
Većina rafting tura na Tari počinje ili se završava na Šćepan Polju, na ušću Tare i Pive gdje nastaje Drina, tik uz granicu sa Bosnom. Klasičan spust vodi kroz najdublji dio klisure; glavna sezona traje otprilike od maja do septembra, a voda je hladna bez obzira na temperaturu vazduha. Na Komarnici, kanjon Nevidio jedan je od posljednjih istraženih kanjona u Evropi, prvi put prođen 1965. godine, i prohodan je samo u jeku ljeta, kada vodostaj opadne, i isključivo sa licenciranim vodičima.
Do Pive se stiže iz Nikšića putem koji vodi na sjever ka Plužinama, a iz Žabljaka i sa masiva Durmitora planinskom rutom koja je ljeti spektakularna, a poslije jakog snijega zatvorena ili teško prohodna. Dođite između kraja maja i početka oktobra ako želite prohodne puteve i otvorene visoke pašnjake.
